De verplaatsing naar het Sluisplein is een feit. Het beeld De Kanaalgravers werd onthuld burgemeester Frank Dales en schrijfster Conny Braam.
Bijna 21 jaar geleden werd het beeld Kanaalgravers onthuld door Siebe Rolle, oud gemeentearchivaris van Velzen. De overdracht van het beeld aan de gemeente Velsen vond een halfjaar daarvoor al plaats in het oude atelier van Aart Lamberts. Conny Braam was er toen al bij als getuige en spreekster.
Vandaag krijgt het beeld de plek die het verdient. Het is nu veel zichtbaarder.
De onthulling op deze prachtige plek op het Sluisplein trok veel publiek en dat is een goed teken.
Veel mensen hebben zich ingezet om de verplaatsing te kunnen realiseren. Dank ook aan Kunst en Cultuur van de Velsen, vertegenwoordigd door Mette Stam.
De ‘boulevard’ is aantrekkelijker geworden door het plaatsen van beplanting en bankjes. Bankjes die volgens Conny Braam beter tegenover elkaar hadden kunnen staan om communicatie tussen bezoekers aan te moedigen.
Frank Dales haalde de geschiedenis aan waar de arbeiders anderhalve eeuw geleden onder erbarmelijke omstandigheden moesten werken en leven in holen in de duinen. Het beeld brengt die geschiedenis terug. De nieuwe locatie nodigt uit tot verbinding, ontmoeting, stilstaan, kijken. Een gebaar ook naar de inwoners van Oud IJmuiden.
Conny Braam benadrukte hoe triest het beeld hiervoor op een plek stond waar onkruid groeide en waar niemand even stil stond bij de Kanaalgravers. Een burgerinitiatief zorgde voor beweging, en vooral betrokkenheid, om het beeld te verplaatsen. Wat aanvankelijk mislukte – tot woede van Conny.
Pas in het kader van het 150-jarig bestaan van IJmuiden kwam er beweging in en werd het beeld toch verplaatst.
Conny stond stil bij de vrouwen die aan het kanaal verbonden zijn. Niet alleen de echtgenoten van gravers, maar ook de weduwen, dochters, grootmoeders, strijdbare vrouwen die voorop gingen bij stakingen.
“Het mooie is dat je in het beeld zowel vrouwen als mannen kunt herkennen. En dat doet de geschiedenis van IJmuiden recht.”
Cees de Baare sloot de onthulling af met een gedicht:
De Kanaalgravers,
Samen sterk, kijkend naar de gele avondzon
Naar hun graafresultaat vanuit het verleden
Hardwerkend, hun ruggen werden gebroken
Op de plek waar ooit ons levensbestaan begonGraven, graven door bergen en bergen zand
Die werden verzet door handen uit het land
Van Neerlands windstreken naar het strand
Groef men, eindeloos gravend met de handLange dagen korte nachten levend in het duin
Armoede, niet meer dan een gat om in te leven
Afgedekt met een oude lompen ergens op een kruin
Dat hebben zij hardwerkend aan ons gegevenMaar net als de veranderingen door de jaren
Verhuizen de drie gravers naar onze oorsprong
Waarbij wij de dankbaarheid aan hen bewaren
Voor onze welvaart wat als vis en staal begonCees de Baare
Impressie van de onthulling:
